|
|
บันทึกจากเตสอง : รอยต่อแห่งยุทธการ
โดย
สหายกลด
Northern students' memo about the Thai October politic movement histories
ประวัติศาสตร์การเคลื่อนไหวอันเนื่องมาแต่เหตุการณ์เดือนตุลา ๒๕๑๖ และเดือนตุลา ๒๕๑๙ จาก ความทรงจำ ของ เพื่อนพ้องน้องพี่ นักศึกษากรรมกรชาวนาและ พี่น้องชนชาติบนดอยสูง เขตภาคเหนือตอนบน
|
|
บันทึกจากเตสอง : รอยต่อแห่งยุทธการ
โดย
สหายกลด
|
|
ทักทาย ที่ชายป่า / เรื่องเล่า...รอบกองไฟ / รอยต่อแห่งยุทธการ / ขึ้นหาผีฟ้า ลงหาผีเงือก /ภูผา..ทุ่งนา..และเหยี่ยว /สูญเสีย และพรากจาก /ฝันร้าย จากนกเหล็ก /ห้วงเวลา...ชำระแค้น /หลายผู้คน บนเส้นทาง /แนวหลังสะเทือน /ลาก่อน... ออนซอนเด “เตสอง” /มนตราแห่งป่าดอย
|
.............................................. เรื่องราวนั้น มีอยู่ว่า วันเวลา ของชีวิต ช่างแสนสั้น จากแล้วพบ พบแล้วจาก พลัดพรากกัน ช่วงเวลา สั้นสั้น มันฝังใจ จากมอชอ สู่ผาจิ และ ผาช้าง ความทรงจำ ยังกระจ่าง สว่างไสว โรงเรียน การเมืองการทหาร อันเกรียงไกร แหล่งพักพิง สุดท้าย ของพวกเรา ขึ้นภูเขา เราเรียน เพียรสู้ศึก ในใจคึก คุกรุ่น รุนแรงเร้า เดินเข้าป่า ฝ่าสงคราม ที่นานเนา เหลือจะเดา อนาคต เป็นเช่นไร ที่โรงเรียน ได้เรียน การต่อสู้ เล็งศัตรู ปืนในมือ ไม่สั่นไหว หลับตาซ้าย เล็งขวา ผ่ากลางใจ เห็นเป้าแล้ว ยิงเข้าไป ให้สะท้าน เรียนวิชา ใช้ชีวิต กลางป่าเขา กลางลำเนา ได้ปลูกข้าว จนดำกร้าน ปลูกกะหล่ำ ทำสวนผัก ช่างเบิกบาน เก็บผักหวาน เก็บหน่อไม้ ไว้ต้มกิน อยากกินไข่ ก็เลี้ยงไก่ ไว้ให้มาก ไม่ลำบาก ยากง่าย เรียนรู้สิ้น อยากกินหมู ก็เลี้ยงหมู สู่กันกิน ไม่เลิศลิ้น แต่พอใจ ในชะตา ความลำบาก ตรากตรำ พร่ำเหนื่อยหนัก เปรียบกับทุกข์ อันประจักษ์ อยู่ทั่วหล้า เมื่อแผ่นดิน สิ้นคุณธรรม ความเมตตา ต้องโค่นล้ม มันลงมา จึงสาใจ กลางความฝัน บรรเจิด ช่างเพริศแพร้ว เราตรวจแถว แนวรบ อันกว้างใหญ่ ประสานกัน จากชนบท ทั่วถิ่นไทย จะมุ่งไป “ป่าล้อมเมือง” ให้เลื่องลือ ทุกชีวิต เราหลอมใจ ให้เป็นหนึ่ง ฝากสายลม รำพึง ช่วยเป็นสื่อ นำความรัก จากยอดดอย นามระบือ ทะเลฤา สู่เมืองแม่ แน่ใจครัน
..............................................
ได้นั่งล้อม รอบกองไฟ ในค่ำหนึ่ง
เติมฟืนไฟ ให้โหมไหม้ ไม่รอช้า
สหายจาก ปักษ์ใต้ มาเล่าทุกข์
ถีบลงเขา มันเผา ลงถังแดง
ไหนจะเรื่อง ทุกข์ทน ชาวชนชาติ
ไฟกองใหญ่ โหมไหม้ ใจลามลุก
ทั้งราวป่า เงียบสงัด ขณะหนึ่ง
ใครคนหนึ่ง เอ่ยร้อง เพลงปลุกเร้า
ขอพลิกฟ้า คว่ำแผ่นดิน ให้สิ้นโศก
เพลงรำวง รอบกองไฟ สหายเอ๋ย
หลับตาลง เห็นกองไฟ ในสีสัน
ในที่สุด ก็ถึงวัน ต้องพลัดพราก พบเพื่อจาก สู่ภารกิจ ครั้งใหม่ ไปตามที่ พรรคเรียกร้อง ไปเถิดไป นัยน์ตาชุ่ม ด้วยอาลัย สหายรัก ตาสบตา มือจับมือ ใจประสาน อาจยาวนาน กว่าจะพบ เราตระหนัก มิตรภาพ ยังตรึงตรา ในใจนัก เชื่อมั่นพรรค เถิดสหาย คงไม่นาน จะได้เห็น ฟ้าสีทอง ผ่องอำไพ ประชาชน จะเป็นใหญ่ ให้เล่าขาน จะขีดเขียน วีรกรรม สร้างตำนาน ให้ลูกหลาน จารึกไว้ ไม่ลืมเลือน
..................................................
ตื่นแต่เช้า เก็บข้าวของ สะพายหลัง เปี่ยมพลัง ทั้งใจกาย ไปขับเคลื่อน จะพลิกฟ้า คว้าดาว เก็บดวงเดือน ที่กล่นเกลื่อน ลงมา ให้ดื่มกิน สองมือนี้ ที่มุ่งสร้าง สังคมใหม่ สองมือนี้ ที่ภูมิใจ ไม่รู้สิ้น สองมือนี้ ที่หยัดสู้ กู้ธรณินทร์ สองมือนี้ ทั้งแผ่นดิน จะมีชัย พอรุ่งสาง ออกเดินทาง ไปข้างหน้า เรื่องทายท้า ที่น้ำโขง ช่างยิ่งใหญ่ ที่ชายขอบ แบ่งเขต ประเทศไทย อ้ายน้องลาว อ้ายน้องไทย สายสัมพันธ์ จุดมุ่งหมาย ไปลำเลียง สรรพาวุธ เพื่อการยุทธ ที่แนวหน้า ฐานที่มั่น เพื่อทำลาย หมู่ศัตรู ผู้โรมรัน เหล่านักรบ มุ่งประจัน เข้าพันตู ทั้งเซกาเซ อาก้า อาร์พีจี ระเบิดมือ มากมี เพื่อต่อสู้ ขบวนคน ขบวนม้า ก้าวขึ้นภู แล้วลงสู่ ลำห้วย ด้วยมั่นใจ
บ้างขนส่ง เสื้อผ้า และอาหาร บรรดายา ใช้ในการ รักษาไข้ เครื่องมือแพทย์ สารพัน เราขนไป แม้หนทาง ยาวไกล ไม่ท้อแท้ จากเตสอง ที่มั่น ประจำการ เราเดินผ่าน ลาวเทิง บ้านเก่าแก่ ผ่านบ้านม้ง ลาวสูง สุดตาแล ตามกันไป อย่างแน่วแน่ แม้ทางชัน ผ่านสองวัน พลันถึง ซึ่งที่ราบ ค่ายทหาร ตั้งขนาบ น้ำโขงนั่น อ้ายน้องลาว เขาต้อนรับ รวดเร็วพลัน ทั้งพลทหาร มาช่วยกัน รับพี่ไทย ตกกลางคืน เลี้ยงสังสรรค์ กันคึกครื้น แล้วร้องเพลง รอบกองฟืน กองไฟใหญ่ ฟ้อนรำ งามชดช้อย ช่างอุ่นใจ คือหลังพิง อันยิ่งใหญ่ ในการยุทธ
....................................................
การลำเลียง หลายหลายครั้ง บ้างอาศัย ประชาชน ชายแดนไทย หลายหลายจุด การต่อสู้ ยิ่งขยาย ยิ่งเร่งรุด ไม่อาจหยุด การทำงาน การเดินทาง จากเตสอง สู่กองตืน กลับเตสอง ขบวนยาว ขนของ แต่รุ่งสาง เป็นทิวแถว แนวยาว ก้าวตามพลาง หอบหายใจ เมื่อเส้นทาง ขึ้นสู่ดอย ทีละก้าว ยาวสั้น นั้นเหนื่อยนัก ที่กลางหลัง แสนหนัก แทบลิ้นห้อย ม้าก็หอบ คนก็หอบ จนตาลอย มาตามดอย สูงชัน สู่ชั้นฟ้า เพื่อนขมุ เอ่ยวาจา ประสาซื่อ “อ้ายเอ๋ย นี่นะหรือ ที่ฟันฝ่า เพื่อการรบ กับชนชั้น ปฏิกิริยา อย่าท้อแท้ ทางข้างหน้า ถ้าเฮาเลือก” “แต่ทางชัน ดุจขึ้น หาฝีฟ้า ยามลงห้วย ดุจมุ่งหน้า หาผีเงือก เขาลูกแล้ว ลูกเล่า นับร้อยเทือก เมื่อสูเลือก จงภูมิใจ ในสำนึก” งานของเรา ชาวเตสอง จึงสุขสันต์ เป็นรอยต่อ อันสำคัญ ของการศึก ลำเลียงของ ลำเลียงคน ด้วยใจคึก ขอผนึก พลังแกร่ง แห่งศรัทธา
..................................................
ยามว่างงาน ข้ามดอย ไปอีกด้าน บ้านตมน้อย งามตระการ อยู่เบื้องหน้า เป็นเพื่อนมิตร อ้ายน้องลาว หาข้าวปลา เข้าหน้าฝน ลงทำนา น่ารื่นรมย์ ย่ำย่ำโคลน หว่านหว่านข้าว หวังปักกล้า อีกไม่นาน ท้องทุ่งนา เหลืองสุขสม ก้มเกี่ยวข้าว กลางเหน็บหนาว หน้าสู้ลม ฟางกองถม สูงใหญ่ สุขใจพลาง นอนกลางนา บนกองฟาง ช่างอบอุ่น ไอละมุน แดดอ่อนอ่อน ตอนรุ่งสาง “เหยี่ยว” ขยับ บินวน บนฟ้ากว้าง จ้องหาทาง โฉบเหยื่อ เพื่อเลี้ยงตน จากฟ้าเข้ม โฉบพุ่ง ลงทุ่งข้าว ขวับขวับห้าว ราวยมทูต จากเวหน หนูตัวน้อย ดิ้นรนหนี อย่างร้อนรน ไม่อาจพ้น จากความตาย ในครานั้น ภาพชีวิต กลางท้องนา น่าตื่นเต้น ชวนให้เห็น ลึกซึ้ง ถึงความฝัน แกร่งก็รอด อ่อนแอ แพ้กลางคัน อย่าหมายมั่น จะต่อสู้ กู้แผ่นดิน จากท้องนา สู่หมู่บ้าน มีงานบุญ ปืนสั้นอุ่น เหน็บกาย ไปสู่ถิ่น ชาวบ้านชวน จิบเหล้า กลางพื้นดิน วงกับแกล้ม ดื่มกิน สบายใจ ที่เตสอง คืนวัน นั้นผันผ่าน ความสงบ ความเบิกบาน ความสดใส เมื่อผ่านมา วันเวลา ก็ผ่านไป ยุทธศาสตร์ อันยิ่งใหญ่ ใกล้ลงตัว ก่อนเมฆฝน ลมฟ้า ช่างสงบ เตรียมพานพบ มรสุม มืดสลัว การล้อมปราบ กำลังมา ประชิดตัว ไม่เคยกลัว พร้อมรับศึก ทุกเวลา
.........................................................
วันนี้งด การลำเลียง ลงสักครั้ง รับคำสั่ง หยุดยั้ง ตั้งคอยท่า การประสาน จากที่มั่น จะตามมา กำหนดการ วันเวลา มีขั้นตอน พลันได้ยิน เสียงปืน จากราวป่า ดังหลายนัด ตามมา น่าสังหรณ์ สหายนำ สั่งหน่วยข่าว ให้รีบจร ไปสำรวจ เสียงสะท้อน สะท้านไพร แล้วข่าวร้าย ที่ใครใคร ไม่อยากรู้ ก็โจมจู่ เราทุกคน ให้หม่นไหม้ สหาย “ร่วมจิตร” ออกทำงาน ก่อนใครใคร ลงเก็บผัก หาหน่อไม้ มาให้เรา ถูกซุ่มยิง ล้มลง ตรงชายป่า หลั่งเลือดนอง พสุธา กลางป่าเขา พร้อมลูกน้อย ในครรภ์ นิจจาเจ้า ต้องพราก จากพวกเรา ในคราวนี้
เหมือนสวรรค์ กลั่นแกล้ง แสร้งทำร้าย คนดีงาม ต้องล้มตาย ไปหรือนี่ พวกเลวทราม กลับลอยชาย ในปฐพี จะทวงคืน แค้นนี้ จากผู้ใด สองเดือนผ่าน ความเศร้าสร้อย ค่อยห่างหาย เกิดเหตุการณ์ ไม่คาดหมาย ขึ้นมาใหม่ “เล่าตั๋ว” สหายม้ง แห่งพงไพร ก้าวย่ำใส่ ทุ่นระเบิด เจ็บปางตาย เราเร่งรีบ เดินเท้า เข้าตรวจสอบ ในใจลอบ กังวล อยู่ไม่หาย เกรงว่า พิษบาดแผล อาจกระจาย แล้วสุดท้าย ต้องชีพวาย ไปอีกคน ที่กลางป่า ใกล้ห้วยน้อย ค่อยแลเห็น เขานอนแผ่ เลือดกระเซ็น ทุกแห่งหน ในตาลอย เหม่อค้าง ช่างทุกข์ทน ยังไม่พ้น อันตราย กล้ำกรายมา “สหายจัน อยู่ไหน ใคร่อยากพบ” เสียเครือเครือ ฟังไม่จบ อ่อนแรงล้า คราบน้ำใส ไหลซึม จากนัยน์ตา ลมหายใจ อ่อนล้า ลงทุกที วาบความคิด เราประจักษ์ ตระหนักแล้ว ความสัมพันธ์ เพื่อนร่วมแนว บนวิถี ความเชื่อมโยง ทางชนชั้น บรรดามี ก่อตัวขึ้น บนพื้นที่ ที่เหลือเชื่อ ความผูกพัน ของส.จัน กับเล่าตั๋ว ก่อตัว บนสถานการณ์ ที่ก่อเกื้อ นักศึกษา กับชนชาติ ไม่คลุมเครือ แม้สิ้นลม สิ่งที่เหลือ คือศรัทธา ศรัทธาใน ความฝัน อันสูงส่ง ศรัทธาใน ผืนธง สีแดงกล้า ศรัทธาใน การปฏิวัติ ตลอดมา ศรัทธาใน ความศรัทธา ประชาชน สหายจัน มาไม่ทัน เสียงเรียกขาน สิ้นลมปราณ เล่าตั๋ว ช่างมัวหม่น ความเจ็บปวด มาแทนที่ ความอดทน เล่าตั๋ว พ้นทรมา จากลาเรา อันความตาย ก็เห็น เป็นเช่นนี้ บ้างก็มี น้ำหนัก ดังขุนเขา บ้างก็เบา ดุจขนนก อันบางเบา แล้วแต่เรา จะเลือก เป็นเช่นไร
.........................................................
สิ้นฤดู การเก็บเกี่ยว เพิ่งผ่านพ้น เค้าเมฆฝน ไม่คาดหมาย กลับมาใหม่ แต่เป็นฝน ห่ากระสุน ฝนจัญไร พร้อมระเบิด ลงกลางไพร ให้วายปราณ ยุทธการ เริ่มแล้ว ที่แนวหลัง โอวีสิบ บิน..หั่ง..หั่ง ครางสะท้าน แล้วนกเหล็ก ก็จิกหัว โฉบทะยาน บอมบ์ก้องป่า พร่าผลาญ ชีวิตคน เราเตรียมการ รับมือ อย่างคับขัน วิ่งขึ้นสัน ภูดอยมอง จ้องเวหน ปืนกลใหญ่ ในมือ พร้อมทุกคน ใกล้เข้ามา ระดมพล โจมตีมัน เหยี่ยวเวหา บินวน บนฟ้ากว้าง พอเห็นทาง ก็ทิ้งร่าง อย่างมุ่งมั่น ปลดระเบิด ลงสู่ค่าย ในฉับพลัน บ้านทั้งหลัง ถูกไฟควัน ผลาญวอดวาย ที่บ้านม้ง ของเล่าเปา กลางเขากว้าง ต้องพินาศ เพราะถูกวาง เป็นเป้าหมาย อนิจจา บ้างบาดเจ็บ บ้างล้มตาย เสียงร่ำไห้ กล่นกราย ไปทั่วดอย อาจบางที ถึงเวลา ต้องตอบโต้ หยุดผยอง ลำพองโอ้ อวดความถ่อย จากเตสอง สู่ผาจิ ถึงกองร้อย การยุทธย่อย คอยทวงแค้น คืนกลับมา
............................................................
เดือนสามคล้อย ลมวอยวอย พัดใบไม้ ออนซอนไพร เปลี่ยนสี ทั่วภูผา การเริ่มต้น ทวงแค้น มวลประชา ทหารกล้า มาชุมนุม กันพรั่งพร้อม กองสี่สี่ กองร้อยที่ เราเชื่อมั่น ผสมกับ กำลังขวัญ อันหล่อหลอม จากหัวใจ ที่แม้ตาย ไม่ยินยอม ก้มหัวค้อม ให้ศัตรู ผู้รุกราน เราจัดทัพ ออกศึก เป็นสามสาย |
.JPG)