บันทึก

ประวัติ สหาย ผองเพื่อน และน้องพี่ ผู้ล่วงลับ

พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง โททนเสน่ห์คง สำคัญหมายในกายมี นรชาติวางวาย   มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตย์ทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา

รู้ว่า...ไล่เรียงจากถนนลึกเรื่อยเข้าไปในป่าเขาแลสันภู ยังมีโครงร่างแลกระดูกของสหายฝังอยู่เรียงราย...

ก็อยากให้รู้ว่า .....ผู้อยู่หลังยังระลึกถึงแลไห้หา   ...ยังสานต่อเจตนา... ยังคงไว้ซึ่งจิตวิญญาณเสรี ยังคงดิ้นรนทำงาน นำพาสังคมดำรงคุณธรรมเอื้อความดี  ...กันอยู่อย่างไม่หยุดยั้ง กันตามอัตภาพด้วยสถานการณ์อันจำกัด และด้วยสังขารที่ร่วงโรยตามกาลเวลา!

"...จากป่าเปลี่ยวเที่ยวไปในทุกถิ่นดังโบกโบยบิน พื้นดินเป็นถิ่นอาศัยหนาวเหน็บเจ็บใจภัยร้ายนาๆ ชีวาว้าเหว่ เช้าค่ำจำเจ เร่ไปให้คนเดินตาม ทุกย่างเท้าเขา เหมือนเงาเรืองนาม ฝังนามฝังร่างอยู่กลางแผ่นดิน..."

.

๕

นาย สมนึก เดชเกรียงไกรสร (ส.สุภาพ/เขตจังหวัดน่าน)

อดีตนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะเภสัชศาสตร์ รหัส 19xxxx /อีกหนึ่งเม็ดทรายที่ถมกายเป็นทางเพื่อมวลชน

หมายเหตุ/-ยังรอการเติมเต็มประวัติการเคลื่อนไหวชีวิตจิตใจความรู้สึกนึกคิดจากความทรงจำของผู้ที่เคยทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กับสหายมิตรร่วมรบท่านนี้ ถ้ายังมีผู้ที่ยังมีชีวิตหลงเหลืออยู่ช่วยเติมเต็มมาด้วย จะเป็นพระคุณยิ่ง! รวมทั้งรูป/ภาพถ่ายของมิตรร่วมรบที่ล่วงลับท่านนี้ หากมี..

.

 

.

.

"ถ้าหากฉันเกิดเป็นนกที่โผบิน ติดปีกบินไปให้ไกล ไกลแสนไกล จะขอเป็นนกพิราบขาว เพื่อชี้นำชาวประชาสู่เสรี ถ้าหากฉันเกิดเป็นเมฆบนนภา จะนำพาความร่มเย็นสู่ท้องนา หากฉันเกิดเป็นเม็ดทรายจะถมกายเป็นทางเพื่อมวลชน ชีวายอมพลีให้ มวลชนที่ทุกข์ทน ขอพลีตนไม่ว่าจะตายกี่ครั้ง ......"

"บันทึกประวัติ สหายฯ"